Week 12 alree

En nu, wel, hierna nog 3 weken en ik ben thuis. Wat gaat het snel. De weken die zullen volgen zullen volstaan met essays schrijven, boeken lezen,  leren, examens maken, stressen en aftellen. En hier en daar nog een dinner party/ afscheidsfeestje. Moet kunnen. Ik moet op dit moment nog 2 van de 6 essays schrijven. Maar het zijn 2 dikke kanjers en ik moet eerst nog de dikke boeken waar het over gaat nog lezen. Paniek in de keet.

Vorig weekend ben ik Killarney wezen bezoeken. En gewandeld tot de top van de hoogste berg: Carauntoohil, 1038 meter. Uitzicht was zoals te verwachten viel natuurlijk weer schitterend. Zelfs het weer zat die dag mee. Terug onder – ondertussen was het al pikkedonker-  ingecheckt in hostel, spaghetti klaargemaakt en naar binnen gesmikkeld, koud doucheke gepakt en nachtleven Killarney opgesnoven. Die dag die hierna volgde hadden er enkele individuen te kampen met zware katers en de hikers onder ons konden geen been meer verzetten zonder verschrikkelijke spierpijnen te ondergaan. Ik besloot dan maar mee te gaan met de busrit rond The ring of Kerry. De busschauffeur bracht ons naar de mooiste plekjes terwijl de van Duitsland afkomstige gids Bob verhaaltjes vertelde over wat er te zien viel uiteraard, maar ook over Bob zelve en zijn knotsgekke avontuurtjes (bv hoe hij in de jaren ’70 200 condooms vanuit de luchthaven van Duitsland naar Ierland had gesmokkeld. Het begon allemaal als een klein vriendenverzoekje maar al gauw had heel het dorp Bobs nummer. Condooms, beste mensen, waren in die tijd immers nergens te verkrijgen in Ierland) Het spijtige is dat ik het merendeel van die rit vredig heb liggen  slapen en veel heb moeten missen.

Er zijn nog een boel leuke dingen gebeurd zoals enkele houseparty’s, cinema (New Moon, precies zoals ik mij die film had voorgesteld), de mentor dinners elke woensdagavond ( ik heb stoemp gemaakt! Patatten met wortel en savooienkool en selder en slagroom! En het werd niet vies gevonden!) , de aerobiclessen gegeven door een oude kerel met een buikje en krulletjes in het haar sommige dinsdag- en vrijdagavonden, enzovoort enzoverder. Die kerel met buikje en krulletjes in het haar kon het op mijn eerste dag aerobicles na enkele minuten niet meer aanzien hoe zeer ik stond te stuntelen en probeerde me meermaals naar de beginnersgroep achter in de zaal te sturen. ( en hij had ook veel commentaar over mijn schoeisel, dat niet bestaande was) Die beginnersgroep bestond uit drie oudere dames met rode hoofden en werd gegeven door een magere oudere man die alles heel traag deed. Ik protesteerde en probeerde de kerel met buikje en krulletjes in het haar te overtuigen dat ik het wel snel zou leren. Ik ging absoluut niet zielig mijn step en alles naar de beginnersgroep sleuren voor het oog van al die ervaren sportieve aerobicsters om de groep van 3 oudere dames te vergezellen. Ik bleef waar ik was. Telkens wanneer nu de luide stem van de kerel met buikje en krulletjes in het haar voor de les gaat beginnen door heel de arena schalt dat de mensen die voor de eerste, tweede of derde keer komen naar de beginnersgroep moeten kan ik trots als ervaren en – nee, alleen ervaren- aerobicster die arme beginnelingetjes naar achter zien verhuizen en zelf lekker zeker blijven staan. Op mijn sokken.

Gisteren had ik een mondeling examen Iers met een Duits meisje Sonja als partner. We hadden een dialoogje voorbereid waarin ongeveer alle onderwerpen die we in de les behandeld hadden moesten voorkomen. Dan moeten ze ook niet raar opkijken als het gesprek opeens totaal geen steek meer houdt. We probeerden er het beste van te maken: A: Op vrijdag ga ik naar de cinema om 8 uur of kijk ik naar de televisie in de woonkamer. B: Hoeveel sofa’s zijn er in de woonkamer? A: Er zijn 4 sofa’s. Ik houd ervan om koffie te drinken op een sofa. A: Dat is geweldig! B: Wil je nu thee of koffie? A: Ik wil thee, alstublieft. Ik houd van koffie, maar ik verkies thee. Waar is het toilet?

En zo gaat het nog wel een tijdje door.

Ziezo, ik ga nu essay nummer 4 afprinten (over de ontwikkeling van de Ierse taal) en verder stressen over de nog niet bestaande essays 5 (boeken uit de derde wereld vergelijken) en 6 (over transcendentalism en history, harpen en ruïnes in The Wild Irish Girl en in enkele gedichtjes uit de romantiek en dat dan ook weer vergelijken ofzoiets). Wauw, dat klinkt reuzeinteressant! Inderdaad, inderdaad…